De wol van de angorageit heet mohair. Het is het haar van een geit, niet van een schaap. Angorawol komt daarentegen van het angorakonijn. De namen lijken op elkaar, maar verwijzen dus naar verschillende dieren.
Zoek je kleding of garen van een angorageit, let dan op de naam mohair op het etiket. Alleen het woord angora is niet genoeg om vast te stellen dat de vezel van een geit komt.
Wol van de angorageit of angorawol?
De verwarring is begrijpelijk: zowel de geit als het konijn draagt de naam angora. Toch hebben hun vezels een eigen naam:
- Mohair: haar van de angorageit.
- Angorawol: haar van het angorakonijn.
De wol van de angorageit wordt ook wel mohairwol genoemd. Soms wordt de naam angora losjes gebruikt voor haar van de geit. De duidelijkste naam voor deze vezel blijft mohair.
Ook een zachte, pluizige uitstraling vertelt je niet van welk dier een kledingstuk komt. Een trui kan mohair bevatten, maar ook angorawol of een mengsel van andere vezels.
Hoe wordt het haar van de angorageit gebruikt?
Angorageiten worden geschoren om hun haar te verzamelen. Dat haar kan worden verwerkt tot garen voor kleding, zoals truien, vesten, sjaals en mutsen. De vezel staat bekend om zijn glans en kan een pluizig uiterlijk geven.
Je komt ook losse, gekrulde mohair tegen. Die wordt bijvoorbeeld gebruikt voor poppenhaar of bij naaldvilten. In die vorm kun je de krul van het geitenhaar goed zien.
Niet elk kledingstuk met mohair bestaat volledig uit haar van de angorageit. Fabrikanten mengen het ook met andere vezels. Op het samenstellingsetiket staat welke vezels zijn gebruikt en hoeveel van het kledingstuk uit elke vezel bestaat.
Waar let je op bij mohair van de angorageit?
De vermelding kid mohair betekent dat het haar van een jonge angorageit komt. Dit haar is doorgaans fijner dan dat van een volwassen geit. Hoe zacht een trui aanvoelt, hangt ook af van de andere vezels in het garen en van de manier waarop het kledingstuk is gemaakt.
Wil je rekening houden met dierenwelzijn, kijk dan of de herkomst bekend is en of het product een onafhankelijk gecontroleerde standaard heeft, zoals de Responsible Mohair Standard. Zo’n standaard stelt eisen aan onder meer de behandeling van de dieren, maar is geen garantie dat er nooit iets misgaat.
Bij onderzoeken naar geitenhouderijen zijn problemen rond het scheren en de bescherming tegen kou na het scheren aan het licht gekomen. Dat betekent niet dat elke houderij hetzelfde werkt, maar wel dat alleen de vermelding mohair weinig zegt over de omstandigheden op de boerderij.
Controleer daarom bij aankoop zowel de vezelsamenstelling als de informatie over de herkomst. Zo zie je of je echt haar van de angorageit koopt en wat de verkoper vertelt over de dieren waarvan het afkomstig is.